Tierallalalie, tieralalala

"Jongens heb je 't al vernomen" Zo begint één van de wat oudere en niet meer zo in zwang zijnde sinterklaasliedjes. "Sinterklaas is aangekomen" is dan ook de derde zin, want tieralalalie, tieralalala de tweede. Een oude liedvorm die al door de troubadours in de 12e- eeuw, en vermoedelijk zelfs vroeger werd gebruikt. Ook de aanhef "Jongens heb je 't al vernomen" is er één als "Luyden al te gader!"of 't Franse "Oyez, oyez!" t best vertaald al "Hoort aan, hoort aan!" zoals het volk door de stadsomroeper en joglars is Occitanië werd toegeroepen als er iets noemenswaardigs moest worden verkondigd. 

Ik voel weer de noodzaak om een selectie uit de gedachten waarmee ik deze morgen wakker werd met jullie te delen. En van het één komt het ander, de gedachten verdringen elkaar om voorrang en probeer daar nog maar eens een samenhangend betoog van te maken. Ik ga een dappere poging wagen.

Sint Nicolaas

Zaterdag zat ik met tranen in mijn ogen te kijken naar de intocht van Sinterklaas in Vianen. De dag ervoor had ik "traditiegetrouw" op het sinterklaasjournaal vernomen dat het er alle schijn van had dat het er dit jaar wel eens niet van zou kunnen komen. Er was iets niet goed met Sinterklaas, de pieten waren niet op de juiste plek èn de bruggen in de buurt van Vianen konden niet open, of bleven juist open, waardoor er weer files ontstonden, waar de auto van de burgemeester in terecht was gekomen. Kortom er was weer een prachtig verhaal waardoor de spanning of het allemaal wel goed ging komen was opgebouwd. Gelukkig bracht een lieve fietsenmaker uitkomst, mochten de pieten fietsen lenen, was er een motoragent die de burgemeester uit de file kwam halen èn Sinterklaas werd op de pakjesboot op tijd waker gemaakt. 

Dit alles was op zich al genoeg om mij met tranen in mijn ogen voor de TV te kunnen zien zitten. Ik heb een lange historie met het sinterklaasfeest. Mijn vader speelde vroeger voor sinterklaas, ook voor ons. Weliswaar gauw even tussendoor omdat hij toch dat pak aan had om voor de kinderen van het woonwagenkamp "Driekoningenoord" de goedheilig man te gaan spelen. Later zou ik zelf een aantal jaren de hoofdpiet van Bavel worden met de eretitel "Trappedoelie". Dat mocht toen nog.

De laatste jaren was ik geen zwarte Piet meer, maar heb ik wel de rol van Sinterklaas nog heel wat jaren vertolkt. Ik was twee jaar geleden nog zelfs een soort mengvorm waarbij ik gedurende een sinter-kerst bingo langzaam van Sinterklaas in de kerstman transformeerde. Ja met mij kan je alle kanten op.

En beste lezer, maakt u zich geen zorgen, ik ga niet polariserend olie op het vuur gooien van de zwarte-pieten-discussie die we met zijn allen natuurlijk al heel lang zat zijn. Al wil ik, zoals degenen die mij een beetje kennen van me gewend zijn, best nog een verwoede poging doen om uit te leggen wat ik er van vind. Desnoods met het risico dat ik vrienden ga kwijt raken en voor discriminerend of zelfs racist zal worden  uitgemaakt. Dat neem ik graag voor lief. Ik heb toch al niet zoveel vrienden meer over om kwijt te raken èn ik vind het ook niet meer zo belangrijk om door iedereen leuk gevonden te worden.

Laten we eerst maar even naar dat mooie oude liedje luisteren om in de sfeer te komen.

Discriminatie, racisme en democratie

Ik zat dus met tranen in mijn ogen voor de TV tijdens de intocht van Sinterklaas. Niet alleen omdat ik momenteel een emotioneel wrak ben. Al ben ik dat wel. Daar zijn redenen genoeg voor. Discriminatie en racisme spelen daarbij op het moment een grote rol. Zie mijn voorgaande blogs. De situatie in de wereld in het algemeen, en die van ons kikkerlandje in het bijzonder maken mij regelmatig weemoedig. Verder is er nog de fysieke pijn. Ik heb weer open wonden op mijn enkels, mijn linker heup is versleten waardoor ik nu de pijn van bot op bot mag ervaren zolang ik niet voldoende ben afgevallen om een heup operatie mogelijk te maken. Tel daar de pijn van mijn hielspoor aan beide voeten, de artrose aan mijn ellenboog en schouder en de reuma pijn, die bij vochtig weer altijd heftiger is, bij op en je snapt dat ik ondanks het pijnstillersgebruik ook hierdoor zo nu en dan wat vochtigere ogen heb. O ja, en dan vergeet k nog de zogenaamde gezonde pijn; de spierpijn, want om af te vallen ben ik onder begeleiding van maar liefst twee fysiotherapeuten weer aan het sporten

Jaren lang heb ik zelf zitten denken over een grap en een plot voor het kinderprogramma in het kader van het Sint Nicolaas-feest. Om de kinderen van het dorp die ik mocht vermaken, terwijl de stoet van Sinterklaas nog door het dorp trok. Samen met de vaste Sinterklaas en de jeugd van "Jong Nederland" in samenwerking met de K.P.J. jongeren en het Sint-Nicolaas-comité werd alles in het werk gesteld om de dorpsjeugd een leuke middag te bezorgen. Het zelfde programma deden we dan ook nog bij het bedrijf waar de vaste Sinterklaas werkte en we deden tegen betaling ook nog huisbezoeken bij de welgestelde burgers van het dorp om daarmee de kas van "Jong Nederland" weer te spekken als tegenprestatie voor de inspanningen van de leden van "Jong Nederland." Over discriminatie gesproken; Om aan mijn onbedwingbare behoefte ooit een keer ergens bij te horen te voldoen, heb ik nog een poging gedaan om lid te worden van dat "Jong Nederland" maar tijdens de ontgroening die daar bij hoorde voelde ik me al zo ongemakkelijk en heb ik achteraf gezien iets te fysiek gereageerd op de pijn die daar klaarblijkelijk bij hoorde, waardoor deze ontgroening voortijdig werd afgebroken en ik dus ook nooit bij deze variant op de "Hitlerjugend" ben gaan horen. Tijdens die ontgroening moest ik in een stuk bos onder een boomstronk door proberen te kruipen die ze dan voor de grap op mij lieten neer vallen. Degenen die dat deden hebben aan den lijve mogen ondervinden dat ik het daar niet mee eens was. Zo werd ik ook nooit lid van de "Baden-Pauwell-jugend" zoals ik de verkennerij of scouting waar mijn ouders nog prominent van hadden deel uit gemaakt plagerig pleegde te noemen.

Een van de verworvenheden uit de huidige politiek hebben we te danken aan de oude Grieken en hun manier van vergaderen. Ik doel hiermee op het begrip democratie. In plaats van de macht van de sterkste, zoals het in de natuur vaak gaat, telt hier de kracht van de getallen. De meerderheid beslist.
Toch piept en kraakt dit systeem op het moment op allerlei manieren en niet in de laatste plaats omdat het merendeel van de meebeslissers misschien niet heel wijs is. Laat staan slim of andersom. En dan gaat het weer meer op een bavianen-kolonie lijken, om nog maar even aan mijn jeugd in het Brabantse dorpje Bavel te refereren, en zijn we weer terug bij af en geld het recht van de grootste schreeuwer dan wel de sterkste of degene met de scherpste tanden. Wie de laatste tijd het nieuws gevolgd heeft zal niet ontgaan zijn dat de jongste ontwikkelingen in de VS na de laatste verkiezingen niet rooskleurig zijn. Duitsland mag ook weer terug naar de stembus. Eveneens een zorgelijke ontwikkeling. En hier in Nederland is vrijdag op het nippertje een kabinetscrisis voorkomen. Degenen die nu een, in mijn ogen, zeer amateuristische poging doen om hun electoraal gewin om te zetten in beleid, hadden denk ik ook door dat nieuwe verkiezingen op dit moment niet in hun belang zouden zijn. Hetgeen ons land, op zijn zachtst gezegd, momenteel niet in rustiger vaarwater brengt en het vertrouwen van het electoraat is tanende. Een goede vriend verwoorde het onlangs zo: "Het zal waarschijnlijk nog eerst veel erger moeten worden voordat het weer de goede kant op kan gaan." Dit doet mij steeds vooral weer denken aan de teloorgang van het Romeinse rijk, maar men noemt mij dan ook een doemdenker. 

In de zwarte-pieten-discussie bleek de democratie ook geen heil te brengen. De argumenten van de beschaafde minderheid, die refereerde aan de historische waarden en de importantie van het in stand houden van tradities. Cultureel erfgoed waar een beschaving zijn identiteit aan ontleend, werden natuurlijk van tafel geveegd door mensen die, niet gehinderd door enige kennis van zaken de discriminatie-kaart trokken. De mensen van kleur die al eerder succes hadden met het trekken van deze kaart bleken erg hard te kunnen schreeuwen en overstemde al snel de inbindende weldenkenden. Toch bleek er ook nog een zeer mondig deel van de samenleving wel de strijd aan te willen gaan tegen dat wat we inmiddels "woke" zijn gaan noemen, maar die groep gebruikte dan wel de traditie als argument, maar kon het uiteindelijk ook niet erg goed uitleggen. Dat is ook best lastig als je niet bent behept met enig historisch besef. Probeer dan maar eens uit de doeken te doen dat de toenmalige bisschop van Mira in Constantinopel (Daar waar we het nu Turkije noemen)  het juist op nam voor zijn knechten, die hij een dienst bewees door hen hem te laten helpen en dat ze daardoor juist vrijheid kregen en status verwierven. Het was precies het tegenovergestelde van slavernij. Maar dat is niet uit te leggen aan de extremisten van Kick-Out-Zwarte-Piet die niet willen luisteren naar argumenten, maar zich bij voorbaat altijd aangevallen en gediscrimineerd voelen omdat zij er willens en wetens wel de slachtoffers van de slavernij in willen zien. 

In de media werd ook dit jaar weer duidelijk dat de samenleving dankbaar gebruik maakt van de privileges van de verrechtsende tendens en in sommige gemeenten als Dirksland en Groesbeek is men er trots op dat er "gewoon" weer zwarte Pieten zijn bij hun intocht. Dan hebben we nog de alternatieve sinterklaasfeesten op de Waddeneilanden die traditiegetrouw met mysteries en geheimhouding omhuld zijn . Op Vlieland heet dat Opkleden, op Terschelling Sunderum, op Schiermonnikoog wordt Klozum gevierd en op Ameland het beruchte Sunneklaas. Hier hadden we bij de NPO op Nederland 1 geen last van. hier waren de kinderen vrolijk en de roetveegpieten lijken volledig "geïntegreerd" en geaccepteerd. Misschien moest ik daar ook wel een beetje om huilen. En dan de nostalgie natuurlijk; Ik weet niet hoe de opvolgster van Diewertje Blok heet, maar ik vond wel dat ze het prima deed, al mis ik op dit soort dagen meneer Aart. Aart Staartjes, Piet Römer en Bram van der Vlugt zullen toch mijn Sinterklaas-iconen blijven. Hoogtepunten uit mijn actieve theaterleven zijn hierdoor voor mij de voorstellingen waarin ik met zowel Aart Staartjes als Bram van der Vlucht het podium heb mogen delen in het programma nachtgasten in ik meen de stadsschouwburg van Leiden en theater Bellevue te Amsterdam. Dat pakken ze me niet meer af..

O ja, we hadden het over dscriminatie; Van mijn Surinaamse vrienden heb ik in de tachtiger jaren van de vorige eeuw eigenlijk pas echt geleerd wat discriminatie is. Ik werd op school gepest omdat mijn zus verstandelijk gehandicapt was en mijn uit Suriname geadopteerde broertje een neger. In die tijd nog zelfs nikker genoemd door zowel de ouders van mijn medeleerlingen als deze pesters. Maar mijn Surinaamse vrienden, met wie ik vooral veel sportte, we trainden bij de zelfde judo-vereniging, spande de kroon. Hele lieve gastvrije mensen waar je altijd welkom was en een luisterend oor kon vinden èn wat te eten kon krijgen, maar als ze over "elkaar" begonnen  te roddelen was ik met stomheid geslagen. Alleen al de hoeveelheid scheldwoorden (of pejoratieve * neologismen) die zij hadden voor alle varianten van de multi-culturele melting-pot die Suriname was. Tegenwoordig hebben we het over mensen van kleur. De officiële benaming voor gemengdbloedige afstammelingen van Surinaamse ( of Antilaanse) negerslaven was creolen. Maar de stads-creolen keken neer op de bosland-creolen die het donkerdst getint waren, de hindoestanen werden "koelies" genoemd en waren, net als de chinezen, niet te vertrouwen, met name als het om geld ging. Blanke mensen waren bakra's.  * Een pejoratief is denigrerend en beledigend en kan verstopt zijn in schijnbaar normaal taalgebruik. Het doet mij altijd denken aan Nederlanders op de camping in het buitenland. Gezeten op hun kratjes bier hebben ze samen de grootste lol en zijn ze de beste vrienden tot ze weer terug in Nederland zijn want dan blijkt de één 010 en de ander 020 te zijn en bekogelen ze elkaar met stenen in en om het voetbalveld en bezigen ze een taalgebruik waar zelfs de boslandcreolen rode konen van zouden krijgen.

Tot slot dan nog maar een sinterklaasmopje: 
"Wat is de overeenkomst tussen Ajax, Feyenoord en Sinterklaas?"
"Ze zijn allemaal rood en wit en niemand gelooft er meer in."

Opium van het volk

Karl Marx

Waarom leren we toch niet van de geschiedenis?

Mijn alter-ego, de Middeleeuwse troubadour, was natuurlijk gelovig. Rooms Katholiek. Maar ik, de man achter mijn rol, ben atheïst. Zie het, ondanks mijn Joodse vader en diep gelovige moeder, als voortschrijdend inzicht. Één van mijn grootste inspiratiebronnen als troubadour is Macabru, een troubadour uit de 12e eeuw. Een tijd waarin de westerse wereld nog erg weinig wist of wilde weten van andere culturen en religies en ook een tijd waarin "wij" een heilige strijd voerden tegen de "ongelovigen". (lees de niet christenen) De tijd van de kruistochten waarin "wij" ons met de zeer beperkte wijsheid van toen schuldig maakten aan mensonterende uitingen van een misplaatst superioriteitsgevoel. Met de kennis van toen waren de ridders die naar het beloofde land trokken en die (letterlijk) en passant volkeren en culturen zoals de katharen uitroeiden, mensen met status en aanzien. Ze werden gezien als helden en strijders in een heilige strijd die er destijds van overtuigd waren zowel God als het gelijk aan hun kant te hebben.

Het moge duidelijk zijn dat ik van geschiedenis houd, maar historisch besef is zo'n beetje onlosmakelijk van schaamte en verontwaardiging voor het gedrag van onze voorouders. 

West-Europa en de Verenigde staten zijn officieel nog altijd grotendeels Joods-Christelijke landen. In Europa is er sprake van ontkerkelijking al zijn er, om voor mij onbegrijpelijke redenen, nog zeer fanatieke met name reformatorische religieuze groeperingen. Ook in de VS zie je nog steeds heel veel fanatieke Christenen dus het voortschrijdend inzicht waaraan ik refereerde is daar, mijns inziens, helaas niet echt doorgedrongen. Inmiddels hebben veel westerse landen, met name door toedoen van de arbeidsimmigratie, een steeds groter deel moslims binnen gelaten. Onze rechtstaat kent formeel een vrijheid van godsdienst en een scheiding van kerk en staat. Het mag bekend zijn dat de Islam ook ernstig fanatieke en zelfs fundamentalistische uitwassen kent. Deze vorm van "opium" baart mij dan ook nog grotere zorgen dan onze gereformeerde landgenoten.

Het moge, gezien de manier waarop onze hoofdstad sinds, dat wat echt geen voetbalrellen meer genoemd kan worden, duidelijk zijn dat de invloed van die Islam op onze samenleving die de actualiteit al weer haast een week overheerst volledig is ontspoort en niet meer te beteugelen lijkt.
Hierover debatteert, as we speak, het parlement. Ik volg dit debat al vanaf het begin en hier wordt mij andermaal duidelijk dat ons parlement en zeker onze huidige regering geen passend antwoord heeft op dit probleem. Een diep geworteld probleem dat niet meer kan worden opgelost zonder in te zien dat de Islam een religie is die alle niet (Moslim)gelovigen uitsluit en ziet als minderwaardig. Ergo: zonder religieus onderwijs, de Islam en dus zowel Christelijk als Islamitisch onderwijs en dito instellingen te verbieden gaan we hier nooit meer uit komen. En helaas moeten we zoals ik al eerder schreef onder ogen durven zien dat de losgeslagen jongeren met een z.g. moslim-achtergrond de waarden en normen van onze maatschappij niet respecteren en dientengevolge niet thuis horen in onze maatschappij. Dit is dan ook het rechtstreekse gevolg van het gegeven dat deze jongeren op hun Islamitische scholen, in de moskeeën, in de thuissituatie èn in de Islamitische thee- en koffiehuizen niet onze waarden en normen maar die van de vrouwen-onderdrukkende, homofobe en antisemitische Islam te horen krijgen.

Het is niet om aan te horen hoe de rechtse coalitiepartijen olie op et vuur blijft gooien door de afschuwelijke gebeurtenissen in Amsterdam categorisch een pogrom te noemen. Maar het is ook niet om aan te zien dat de Islamitische politici van partijen als de SP, Groen Links en de PvdA en ook de niet Islamitisch politici die wel heel nodig de "woke" ideeën menen te moeten aanhangen het straattuig verdedigt en de spreekwoordelijke olifant in de kamer niet willen zien. De as van het kwaad zijn in deze, hoe naar deze kwalificatie ook klinkt, de "kut-Marokkanen" die zich onaantastbaar voelen. Niet gehinderd door enig historisch besef en blindelings de dogma's van het Mohammedanisme volgend, voeren zij een terreurbeleid over de Amsterdamse binnenstad èn diverse andere binnensteden van ons land.

Het overgrote deel van het Midden-Oosten zijn overheersend moslimlanden die onder de invloedssfeer van Iran staan. Een fundamentalistische Islamitische staat waar vrouwen worden onderdrukt en onze waarden en normen met voeten worden getreden en worden bespot.

Om uit te komen bij de titel van dit blog maak ik een grote sprong in de tijd. Ik ben geen communist en de geschiedenis èn de huidige politiek en dan met name de toestand in Rusland, maar ook Noord-Korea en een aantal landen in midden Amerika leren ons dat het communisme geen oplossing biedt en meer nadelen dan voordelen heeft. De Berlijnse muur is inmiddels al weer een kwart eeuw geleden gevallen.
En ondanks dat ik ook geen Marxist ben heeft meneer Karl Marx ons wel een helder en zinvolle wijsheid verschaft. De christelijke gelovigen waren als de dood voor de straf die hun zou wachten na hun aardse bestaan. De kerk behield haar macht en verwierf haar rijkdom door het volk te knechten met de valse belofte dat het geloof hen redding kon bieden. Met aflaten en boetedoening konden zij reductie krijgen op de tijd dat ze zouden branden in het vagevuur en door godvrezend te leven zouden zij een plekje in het hiernamaals kunnen winnen. Meneer Marx wees ons op de z.g. irreligieuze kritiek; de mens maakt de religie, de religie maakt niet de mens.

Op dit moment hebben we twee grote brandhaarden in de geopolitiek die aan het begin van de vorige eeuw al een nauw verband hadden. Het grote voorbeeld van Vladimir Putin is zijn naamgenoot en voorganger uit die tijd Vladimir Lenin. Het is dan ook geen toeval dat deze Vladimir misschien wel de bekendste navolger was van Karl Marx. In 1917 leidde Lenin de Oktoberrevolutie die de Russische Revolutie inzette. Lenin interpreteert de Marxistische leus en heeft het over "opium voor het volk".  Door deze revolutie èn opkomst van het nationaal socialisme in Duitsland vertrokken vele Joden destijds uit Europa naar het Palestijnse Mandaatgebied, maar velen ook naar de Verenigde Staten. In Europa was op dat moment de eerste wereldoorlog in volle gang en in het Midden-Oosten werd in 1916 tussen de westerse landen het Sykes-Picotverdrag overeengekomen waarin door westerse landen afspraken werden gemaakt over de verdeling van het Midden-Oosten wanneer het Ottomaanse Rijk zou zijn verslagen. In de Balfour verklaring in 1917 zegde het Verenigd koninkrijk steun toe bij het tot stand brengen van een tehuis voor Joden in Palestina., wat in het Mandaatgebied Palestina zou worden gerealiseerd.

We kunnen dus concluderen dat we zo'n acht eeuwen na "onze" misdragingen tijdens de kruistochten en ruim een eeuw na de politieke dwalingen van het westen bij de eenzijdige stichting van de staat Israël waarvoor voor alle duidelijkheid geen overeenkomst was bereikt met de Arabische leiders, de huidige ellende daar zijn oorsprong vind. Niet in de laatste plaats omdat de Israëlisch regering geleid door de terrorist Netanyahu tegen wie een arrestatiebevel van het ICC in Den Haag loopt vanwege zijn oorlogsmisdaden.

Zolang wij als natie het Israëlisch bewind blijven steunen en niet optreden tegen het moslim-tuig in onze steden val onze openbare veiligheid nog verder afnemen.

Dit nooit meer

Een man tijdens een eerdere demonstratie tegen Jodenhaat in Den Haag

Bron: ANP

 

Ik hoor 't mijn ouders nog zeggen: "Dit nooit meer" en in die tijd, het eind van de vorige eeuw, leek het er ook op dat we extreme uitingen van antisemitisme of het absurde idee dat mensen met een Nederlands paspoort georganiseerd op "Jodenjacht" zouden gaan, nooit meer zouden gaan meemaken. Helaas moeten we zo'n beetje een kwarteeuw later constateren dat we deze "verworvenheden" inmiddels kwijt zijn.

Ieder jaar bij herdenkingen die met WO II te maken hebben hoorde je dit zinentje ook terug komen. Of het nu om dodenherdenking, het holocaust museum, de kristalnacht of welke andere tweede wereldoorlog-herdenking dan ook ging, we waren het er collectief over eens dat dit nooit meer mocht en kon gebeuren.

Inmiddels zijn we zo gepolariseerd dat er een behoorlijk gedeelte van onze samenleving is losgeweekt van deze collectieve overtuiging. De oorzaak hiervan lijkt tweeledig. A het falen van onze multiculturele samenleving en B de afschuwelijke agressieve oorlogsvoering van het Israëlisch bewind.

Toch ligt het volgens mij veel complexer omdat wij tegenwoordig met name door toedoen van de sociale media, maar ook door de segregatie, simpelweg geen contact meer met elkaar hebben en de dialoog hierdoor zo goed als ontbreekt bij het grootste deel van de samenleving. En natuurlijk zijn er prachtige initiateven van Rabbijnen en Imams die hun best doen deze dialoog wèl te bewerkstelligen, maar, hoe goed bedoeld ook, is het effect hiervan inmiddels niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat.

Niemand durft de z.g. olifant in de kamer te benoemen, want we willen blijkbaar, tegen beter weten in, vast houden aan onze utopie vreedzaam te kunnen samenleven met mohammedanen. Toen het Islamitische deel van onze samenleving nog een te kleine minderheid was, leek het er op dat we vreedzaam zouden kunnen samenleven. Helaas zijn alle waarschuwingen door de jaren heen uit een soort van "links" wensdenken, weggewimpeld want we hebben toch een maakbare samenleving waarin iedereen gelijk is. Helaas kan dat niet met mensen die een geloof aanhangen waarbij alle anderen worden gezien als ongelovige minderwaardige individuen. Daar bovenop komt nog eens een eeuwenoude vete waarin alle Arabieren een universele haat koesteren tegen de Joden in het algemeen en de Zionisten in het bijzonder.

Het buitenproportionele geweld van de staat Israël tegen de oorspronkelijke bewoners van Palestina en al hun bondgenoten in het Midden-Oosten die in zekere zin worden geleid door Iran voedt deze haat zo goed als dagelijks sinds Israël met een westers mandaat meent zich te moeten verdedigen tegen het terrorisme dat ze zelf hebben veroorzaakt. Sinds 7 oktober 2023 is dit sinds zo'n beetje 1916 smeulende vuur hoger opgelaaid dan ooit.

De jongeren die opgroeien in het Islamitische deel van onze samenleving leven in een bubbel van eenzijdige informatie. Thuis horen zij uitsluitend de meningen en overtuigingen van hun "moslimbroeders". De bevolking van Gaza, Libanon en eigenlijk alle buurlanden van Israël worden keer op keer gebombardeerd door het zich zogenaamd verdedigende Israël. Steeds maar weer worden er grote groepen burgers gebombardeerd met het excuus dat er Hamas of Hezbollah leden moesten worden geliquideerd. Het blijft ook steeds de vraag of deze vreedzame burgers zich bewust zijn van het feit dat zij door Hezbollah, Hamas en soortgelijke terroristische organisaties als menselijk schild worden gebruikt. Wel is inmiddels duidelijk dat meneer Bejamin Nethanyahu en zijn handlangers geen morele bezwaren hebben om deze mensen te slachtofferen voor het, in hun ogen, goede of zelfs heilige doel.

Er zijn nog steeds politici die denken dat er, voor Palestina/Israël, een twee-staten oplossing mogelijk is. Ik vrees dat we dit stadium al lang voorbij zijn. Ik ben niet gelovig, maar God verhoedde wat er gebeurd als de nieuwe president van de VS zijn steun aan Israël intrekt. 

Vanaf dat Vladimir Putin "grensoverschrijdend gedrag" vertoonde in het andere internationale conflict, door Oekraïne binnen te vallen vond de wereldbevolking het heel normaal dat Rusland werd geweerd van de olympische spelen. Ook Russische voetbalteams werden uitgesloten van de internationale competitie. Maar het voetbalteam uit Israël, de agressor in die andere oorlog, mag wel gewoon overal ter wereld (waar ze welkom zijn) gaan voetballen. Dit met twee maten meten is natuurlijk ook olie op het vuur voor de Moslimgemeenschap. Daar komt nog bij dat een groot deel van de spelers èn de volwassen aanhang van Maccabi Tel Aviv aannemelijker wijs onderdeel uit maken van het Israëlische leger. 

De in donkerblauw-geel gehulde anti-Arabische spreekkoren scanderende "supporters" zien wij dus binnenkort weer op actualiteitenrubrieken en nieuwsbeelden in Israëlisch leger-tenue. Verslaggever Midden-Oosten Pepijn Nagtzaam van RTL nieuws legt uit dat de z.g. "ultra's" van Maccabi Tel Aviv berucht zijn vanwege hun agressieve spreekkoren en rellen. In Athene, Griekenland leidde dit al tot rellen en gewelddadigheden tussen Maccabi Tel Aviv fans en pro Palestina demonstranten en in Turkije is een wedstrijd uitgesteld omdat de overheid daar het te risicovol vindt de wedstrijd in Istanbul te laten plaatsvinden. Om soortgelijke ongeregeldheden in Istanbul te voorkomen is deze wedstrijd dus uitgesteld en zal hij, als hij al door gaat, op een later tijdstip elders plaats vinden.
In Amsterdam zag je donderdag j.l. vlak nadat je een supporter in een interview hoort zeggen dat sport en politiek gescheiden moet worden andere "voetbalsupporters" een Palestijnse vlag van een gevel trekken. Dit gebeurde vervolgens op meerdere plekken en zoals dat tegenwoordig gaat gingen deze beelden meteen rond op de sociale media.

En begrijp me niet verkeerd als zoon van een Joodse vader en kleinzoon van een Joodse oma ben ik echt geen antisemiet. Ik veroordeel antisemitisme in het algemeen. Ik probeer echter wat er gebeurd wel in een juist perspectief te zien en mijn ogen niet te sluiten voor dat wat er hier in Nederland aan de hand is. Ik heb goede vrienden en vriendinnen van Marokkaanse en Algerijnse afkomst, maar moet daarbij wel aantekenen dat die allemaal tweede of derde generatie "nieuwkomers" zijn en zo goed als geen van hen is nog praktiserend Moslim.

Vanaf de 80-er jaren van de vorige eeuw maak ik in mijn nabije omgeving mee dat, met name Marokkaanse jongens ongewenst gedrag vertonen. Toen ik op de middelbare school zat waren er al schakelklassen met niet van oorsprong Nederlandse kinderen waarvan de jongens zo'n beetje verantwoordelijk waren voor 99% van de ellende op het schoolplein, agressie en pestgedrag.

Ook in het uitgaans- en nachtleven is het al jaren bekend dat het aandeel van deze "randgroepjongeren" schrikbarend groot is en het nieuwe eufemisme "scooterjeugd" is natuurlijk één op één inwisselbaar voor het vermaledijde "kut-Marokkanen". Bij programma's als Opsporing verzocht is het tegenwoordig een uitzondering als de gezochte delinquenten geen Noord-Afrikaanse uiterlijke kenmerken hebben. En ook ik heb uit lijfsbehoud soms de andere kant op gekeken en niet ingegrepen als ik zag dat meisjes werden lastig gevallen of autochtone individuen agressief werden bejegend. Ik kom ook graag heel thuis. Smalend werd er gelachen om het grapje dat de Marokkaanse jongeren bekend staan als "het sociaalst" omdat ze steeds in groepen om je heen komen staan om te vragen of je een probleem hebt.
Ik ken voorbeelden van dochters van vrienden die hun blonde haar zwart verven om minder lastig te worden gevallen op school en tijdens het uit gaan. Hoe diep zijn we inmiddels gezakt en hoeveel dieper gaan we nog zakken? Hoelang tolereren wij dit onderdrukkende gedrag van deze gesegregeerde groep moslim-jongeren nog en wie durft het op te nemen tegen deze quasi-onaantastbare en grotendeels onzichtbare, de veiligheid ondermijnende groep tuig.

Ik ben somber gestemd en vrees dat we de grip op dit probleem al lang kwijt zijn en er niets meer aan te doen is. Ik zie geen oplossing en ik zie het zienderogen erger worden. ik ben benieuwd wat het volgende incident gaat zijn waarvan wij dachten dat dit nooit (meer) zou gebeuren.