De wereldkeuken Arnhem

Lees hier meer over de zaak waar ik in de keuken sta http://www.wereldkeukenarnhem.nl/driestroom

Chanson avond in de wereldkeuken

Lees hier meer

Franse & Bretonse liederen in Puck’s Café.

In het kader van de reeks wereldmuziekconcerten komt chansonnier Yann Lawick op donderdag 12 januari een concert geven bij Huis van Puck. Deze bevlogen muzikant zal overwegend Franse en Bretonse repertoire ten gehore brengen.

Yann Lawick zag in 1965 het levenslicht in het Brabantse Breda. Het grootste deel van zijn jeugd bracht hij echter door in het Keltische Bretagne waar grootheden als Alain Stivell, Tri Yann en Sonerien Du al vroeg hun muzikale stempel op hem drukten. Van zijn vader erfde hij zijn passie voor het chanson. Bretonse, Brabantse- en Vlaamse invloeden vindt men terug in al het werk van Yann Lawick.
De professionele carrière van Yann Lawick startte rond 1984 toen hij met bevriende muzikanten begon op te treden in Bretonse havencafés. Later vormden heel Frankrijk, België en Nederland zijn toneel.
Yann Lawick heeft een buitengewone talent voor het métier van troubadour en chansonnier. Men wordt getrakteerd op een unieke mengeling van eigentijds en traditioneel werk. Yann Lawick begeleidt zichzelf op gitaar, accordeon en piano .

Aanvang is om 20.00
Entree: €10,00
Er kan niet gereserveerd worden.

Nieuwjaarswens (Jacques Brel 1-1-1968)

Ik wens u eindeloze dromen toe en een razende zin om er een aantal van te realiseren. Ik wens u toe te houden van waar je van moet houden en te vergeten wat je moet vergeten. Ik wens u passies toe, ik wens u stiltes toe Ik wens u vogelgezang toe bij het ontwaken en het gelach van kinderen. Ik wens dat jullie het verschillend zijn van anderen respecteren, want de waarden en de normen van een ieder zijn vaak de moeite van het ontdekken waard. Ik wens u toe weerstand te bieden aan de verleiding en de onverschilligheid en de negatieve tendensen van deze tijd. Ten slotte wens ik u toe nooit op te houden met nieuwsgierig zijn, met het onderzoeken van avontuur,  het leven en van de liefde, want het leven is een magnifiek avontuur en niets daarvan mag je door redelijkheid laten verpesten zonder daar een woeste strijd voor te leveren.  Ik wens u vooral toe uzelf te zijn, trots te zijn op je bestaan en gelukkig, want  geluk is ons werkelijk lot.

Vrij naar Jacques Brel 1 januari 1968
(Zie eerdere post)

De oesterman op SMKMRKT

Kom proeven van de heerlijke oesters

aan de slag in de bediening

het motto van De Villa waar ik me goed in kan vinden

Vandaag al weer mijn derde werkdag bij De Villa. Voorheen Droom Villa Lux  en voor de Nijmegenaren nog altijd bekend als voorheen O42. Omdat er nog geen plaats is in de keuken, en ik de gevraagde ervaring mis, ben ik begonnen in de bediening. Ik krijg nu, middels een participatie-plek, de kans om het bedrijf te leren kennen. Eigenlijk is het een bedrijf waarin ik zowel met mijn ervaring in de zorg als met mijn ambitie te leren in de horeca uit de voeten kan. Zoals ze het zelf zeggen: "Bij De Villa werken mensen met én zonder vergrote afstand tot de arbeidsmarkt in een innovatief horecabedrijf. Met deze bijzondere bedrijvigheid draagt De Villa bij aan de inclusieve samenleving." bekijk de site 

Op mijn eerste werkdag had ik meteen een totaal afwijkende werkdag omdat ik eigenlijk meer als barman werd ingezet. Er was een lustrum feest van een studentenvereniging dus ik heb vooral bier getapt en bladen vol lege glazen verzameld om die weer te spoelen en weer van voor af aan. Alsof ik weer terug was bij De Graanbeurs in 1987 of nog langer geleden bij de Bredaase Disco The Vanity waar ik mijn eerste baantje had als barkeeper.

Morgen loop ik weer een dagje mee met Mooi Werk voor Wereld Ouders, in feite doe ik dat nu dus als vrijwilligerswerk, want wat ik er mee verdien wordt van mijn uitkering afgehouden en het werk bij de Villa doe ik met behoud van uitkering. Maar het is dan ook voor een goed doel. bekijk de site

Over niet alle eieren in één mandje, op meerdere paarden tegelijk wedden gesproken;
Voor mijn tweede werkdag bij de Villa had ik 's morgens nog een gesprek bij het werkbedrijf n.a.v. mijn vacature bij 's Heeren Loo. De consulent in kwestie had zelf ook op De Boldershof gewerkt en was direct enthousiast, met name omdat zij, net als ik, ook op Bambi had gewerkt. De afdelingen van de Boldershof heette des tijds naar Disney figuren, ik werkte op Bambi 4. Op zich heel prettig want doordat ze wist op welke afdeling ik destijds heb gewerkt weet ze ook direct dat ik de doelgroep ken en dus goed weet waar ik op solliciteer. Als het goed is zijn mijn CV en motivatie gisteren doorgestuurd en kan ik dus vanaf vandaag bericht verwachten.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik best enthousiast ben geworden over mijn werk in De Villa. Het perspectief van leren in de bediening èn de keuken en daar wat vastigheid aan ontlenen spreekt me erg aan. Zeker als ik dat mogelijk ook nog als vaste baan kan combineren met het mensen begeleiden met een (nog grotere) afstand tot de arbeidsmarkt.
Dus 's Heeren Loo moet wel met een erg mooi voorstel komen wil ik er op in gaan.

Wie weet mag ik één van jullie binnenkort wel als gast ontvangen op  mijn nieuwe werkplek. Wat ik tot nu toe uit de keuken heb zien komen ziet er prachtig uit en de gasten die ik heb mogen bedienen waren over de smaak ook erg te spreken. Ik ga een poging doen mezelf te bekwamen in het maken van cappuccino's, espresso's- en latte macchiato , de diverse verse thee soorten en wat dies meer zij. We hebben allerhande frisdranken, lekkere biertjes op de tap en het wijn assortiment is ook best de moeite waard. Dus kom gerust eens langs.

En "O ja, ik was ook nog muzikant"; Zondag speel ik, voor dat ik weer ga werken bij De Villa, in de Sint Jacobs Kapel in de benedenstad op de z.g. Blauwe Salon. Wees op tijd want bij 45 mensen gaat de deur dicht. Voor meer info klik hier

prettig weekend allemaal

"Job Gate" het vervolg

kwartet

Nooit te vroeg juichen, maar het lijkt de goede kant op te gaan.  Inmiddels is het zo goed als duidelijk wie mijn contactpersoon is bij het werkbedrijf. En of ze het nu is, of niet ik ben enthousiast over haar aanpak. Deze dame was één van de vier z.g.consulenten bedrijfsdienstverlening die ons woensdag ontvingen bij de bijeenkomst genaamd banenjacht.

Het lievelings-voorlees-verhaal van mijn dochter; "we gaan op berenjacht " zat ineens weer in mijn hoofd. Ondanks alles best een fijne herinnering.

Vier man sterk ontvingen ze ons, de werkzoekenden met een opdracht waar we een week over mochten gaan doen. Kort door de bocht; weet je wat een netwerk is, ben je je er van bewust dat je er één hebt, hoe gebruik je je netwerk en wat ga je er aan doen om je netwerk te vergroten?

Er lagen wat vacatures op tafel en we mochten wat spuien over onze verwachtte frustraties. In iedere groep is wel iemand te vinden die dan maar al te graag het woord neemt, en zelfs een getrainde gespreksleider heeft het in zo'n geval niet makkelijk om de aandacht gelijkmatig te verdelen. Er kwamen drie van de dertig mensen aan het woord ... Ik houd het er op dat ik te beleefd was om mijn antwoord op de gestelde vraag per sé te laten horen. Wel heb ik één van de vier consulenten aangesproken. Weer maar eens geprobeerd een stap verder te komen in mijn contactpersoons-queeste. Zij beloofde zich er voor in te gaan zetten mijn contactpersoon te worden en leek erg bereid me te gaan helpen. Ik heb haar direct gemaild en kreeg ook toen ik weer thuis was al antwoord.

En weer leverde de bijeenkomst en met name de tafel met vacatures een aantal interessante vacatures op. Ik heb ook maar weer eens in de zorg gesolliciteerd. Er lag een vacature voor begeleider op 's Heeren Loo, waar ik nog gewerkt heb toen het nog De Boldershof heette.

Hoe zou mijn leven er hebben uitgezien als ik daar was blijven werken.
Als muziek maken niet mijn werk was geworden, maar mijn hobby was gebleven.
In die tijd woonde ik op de benedenverdieping van een mooi oud boerderijtje in Beuningen en kon ik op de fiets naar mijn werk in Druten.

Uit de categorie afwijzingen;
De andere Toekan is het ook niet geworden dus ik ga me niet specialiseren in het doorsnijden van kersjes voor op de appelmoes.

Op mijn reactie op de vacature die ik in mijn vorige blog heb geplaatst met dat leuke E-mail adres; De Boschvijver ontving ik helaas ook een afwijzing. Het klonk echter een beetje als positieve discriminatie. Ik heb al vaker gehoord van ,met name , mensen die mij wat langer en beter kennen, dat ze denken dat de functie niet voldoende uitdaging voor me biedt of dat ze gewoon letterlijk zeggen dat ik toch mijn brood op het podium moet verdienen. Maar als dat niet meer gaat in een land met een afgebrokkeld cultuur stelsel in crisis wil ik juist heel graag ander werk en weet ik zeker dat ik overal van kan leren. In het uiterste geval doe ik in ieder geval inspiratie op voor een boek, een CD of een toneelstuk.

De Boschvijver schreef:

Beste meneer van Opstal, 

Hartelijk dank voor uw sollicitatie.Toch denken wij niet dat uw talenten tot zijn recht komen in deze functie.Hopende u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben. Met vriendelijke groeten,

Je zou dat kunnen uitleggen als; Je kunt met jouw talenten beter gaan optreden

of je zou je in de horeca maar vervelen ..

Ik dacht ik laat het er eens niet bij zitten en schreef ze terug:

Wat ontzettend jammer. Ik was al enthousiast over uw advertentie, herken me volledig in de door u gevraagde competenties en ik werd gewoonweg blij van uw originele E-mail adres. Uw website maakte me zo mogelijk nog enthousiaster.
Ik ben zelf van mening dat mijn ervaring èn creatieve leidinggevende talenten wel degelijk tot zijn recht zouden kunnen komen in de functie die u omschrijft.
Graag zou ik u willen vragen uw beslissing te heroverwegen en mij in een persoonlijk gesprek de kans te geven u te overtuigen.

Dit is voor het eerst dat ik me niet neerleg bij een afwijzing, omdat ik echt het idee heb dat we iets voor elkaar kunnen betekenen.
Erg benieuwd naar uw reactie en hopend u te kunnen overtuigen,

verblijf ik, 
met vriendelijke groet en hoogachting,

Natuurlijk reken ik ook nu weer nergens op, maar je weet maar nooit.

Dan heb ik in de tussentijd nog gesolliciteerd naar een functie als Lotus, je weet wel van die mensen die slachtoffer spelen bij levensreddende trainingen e.d. mogelijk betaald het werkbedrijf ook de bijbehorende opleiding. Ik had een hele tijd terug ook al gesolliciteerd op een Pluryn functie, net als zo nu en dan in de afgelopen jaren, maar één van de bovengenoemde consulenten gaat nu via het werkbedrijf een voet tussen de deur proberen te krijgen. je weet maar nooit waar het goed voor is. Ook solliciteerde ik nog naar de functie van sushi kok bij Sumo in Nijmegen, als oesterman heb ik zelfs workshop's sushi maken gegeven en het lijkt me oprecht leuk daar meer van te leren.

Maar nu het goede nieuws. Gisterenmiddag zat ik te brainstormen met mijn vriend Roy. We hadden het over op welke manier hij, met mij samen, wellicht iets kon verzinnen waarbij hij mij als ondernemer kon inzetten. Hij had een aantal ideeën waar we beide beter van zouden kunnen worden. Tijdens dit gesprek werd ik gebeld door de dame van het werkbedrijf waarover ik het aan het begin van dit blog had. Ze heet Bianca. Ze had het idee dat het beter was om met mij één op één af te spreken. Dit stemde mij al bliede te moede, maar vanmorgen belde ze me weer met het verzoek of ik vandaag al langs kon komen. Niet veel later zat ik dus op het werkbedrijf. Tijdens ons gesprek belde ze met een horecazaak waar ze me wel dacht onder te kunnen brengen en om kwart over twaalf had ik daar dus al een gesprek. Maandag begint mijn proef periode.

Zo snel kan het dus ook gaan. Nu maar hopen dat het wederzijds bevalt.

Wordt vervolgd .... fijn weekend allemaal