Je moet gewoon gelukkig zijn

Nachtgasten; Een klasse apart in het theateraanbod

Gisteren speelde ik voor de vijfde keer mee met TG Nachtgasten. Een geweldig theaterconcept waarbij het publiek meer weet dan de acteurs over het gespeelde stuk. Iedere avond is uniek, onder andere omdat het verhaal dat gespeeld gaat worden steeds speciaal geschreven wordt. De acteurs krijgen pas op het podium te horen wie ze zijn en in welke situatie ze zijn beland. Acteurs krijgen een verhaal, een rol, een geheim en anderhalf uur de tijd! Iedere voorstelling is compleet geïmproviseerd, met elke keer een nieuw team van gastacteurs!

Zodoende kunnen de acteurs; nieuwe rollen spelen, ideeën uitproberen, plannen ontwikkelen en samenspelen met acteurs waar ze nog nooit eerder mee hebben gespeeld.

Er is een verhaal voor vier of vijf acteurs. Daarnaast krijgen de acteurs ook allemaal een persoonlijk verhaal met een persoonlijk geheim mee. Dit verhaal is geheim voor de andere acteurs, maar niet voor het publiek. En vervolgens krijgen ze anderhalf uur de tijd om dit uit te spelen.

Acteurs worden in het diepe gegooid met maar een houvast, namelijk de rol die ze spelen. En verder hebben ze geen idee wat er kan gaan gebeuren. En het publiek is hier getuige van en denkt op hun stoel actief met de acteurs mee.

Kijk even naar onderstaande trailer waarin twee nachtgasten, Koen Wouterse en Yorick Zwart, uitleggen hoe het 'spelletje' werkt.

In 2012 kwam ik deze gasten min of meer per toeval tegen. Zij deden het slotprogramma in theater de Veste waar de artiesten die op de diverse plekken  in de stad hadden gespeeld, in het kader van het theaterfestival Delft Fringe, nog even bij elkaar kwamen. Ook ik was gevraagd om nog een paar liedjes te zingen in dat programma. Het was liefde op het eerste gezicht, we waren direct weg van elkaar en zijn die avond nog een rondje Delft gaan doen langs diverse cafe's waar ik dan nog wat speelde. Gezeten op het biljart van cafe de Klok, waar ik weer eens achter de piano was beland,smeedde we toen al plannen voor een mogelijke verdere samenwerking.

Niet veel later stond ik met ze in de prachtige schouwburg van Leiden. Mijn Nachtgasten vuurdoop. Doodeng, maar fantastisch. We speelde toen o.a. met de gastacteurs Ine Kuhr en Bram van der Vlucht en van Nachtgasten speelde Niels Croiset mee. Het verhaal was een soort maffia setting en ik improviseerde ter plekke aangepaste teksten op mijn eigen liedjes om ze beter bij het verhaal te laten kloppen.

Dit smaakte naar meer en daarna speelde ik ook in Deventer in theater Bouwkunde, in hun 'thuistheater' Bellevue met o.a Theo Maassen in Amsterdam en in de Lindenberg in Nijmegen. Voor die laatste voorstelling moest ik binnen een week iets van acht nummers instuderen die de acteurs hadden aangegeven te willen gaan zingen in de voorstelling. Een hels karwei, maar ook dit was zeker de moeite waard.

Maar gisteren dus in de schouwburg van Arnhem. Een dag of drie voor de voorstelling kreeg ik midden in de nacht ineens een sms-je van Koen met het bericht dat de voorstelling vanwege de recente actualiteit over Syrische vluchtelingen zou gaan. Ik ging zelf ook een vluchteling spelen en hij vond dat ik dat vast moest weten om me te voorbereiding te kunnen inspireren. Met frisse tegenzin ben ik daardoor het nieuws waarvoor ik me de laatste tijd eigenlijk had afgeschermd, toch maar weer een beetje gaan volgen, om te voorkomen dat ik totale onzin zou gaan zingen. Zo goed had ik me inmiddels afgeschermd voor het tenenkrommende nieuws over het wanstaltige gedrag van hen die mijn medelanders blijken te zijn, het toenemend populisme en de tragiek van de dolende individuen die van huis en haard verdreven zijn door godsdienstwaanzinnigen en opportunistische machtswellustelingen.

Koen Wouterse had n.a.v. echte verhalen van vluchtelingen een verhaallijn uitgezet waarin twee oude bekenden, die ook nog eens beide een relatie hadden gehad met de zelfde vrouw, in een vluchtelingenkamp in Griekenland terecht zijn gekomen. Het is de bedoeling dat ze van daaruit verder vluchten naar Nederland, waar de vrouw en dochter van een van de twee al in een vluchtelingenkamp zitten. Beiden hebben ze gewerkt voor de Syrische media, de een bij TOP, de z.g. objectieve pers en de ander bij een oppositie krant. Omdat de hoofdredacteur van de oppositie krant ineens vermoord word moet een van de twee onmiddellijk het land verlaten met de vrouw van de ander die ook bij de oppositie media werkte. De ander bleef, omdat die vanwege zijn functie niet direct weg kon, dat zou te veel opvallen, met hun zoon in Syrië. Deze zoon had ook nog heimelijk een oogje op de dochter van de met zijn moeder gevluchte buurman, kortom er was genoeg materiaal om mee te spelen.

Ondanks de zwaarte van het thema bleef de voorstelling, al liepen de emoties hier en daar hoog op, luchtig en af en toe was het zelfs zo geestig dat de zaal dubbel lach van het lachen. Gelukkig vond ik ook een paar mooie momentjes om zowel instrumentaal als met aangepaste liedteksten het verhaal wat lucht te geven en te ondersteunen.

Juul Vrijdag speelde de moeder van Tim Schmidt, Ronald Top was haar man en Yorick Zwart speelde de buurman die met haar bij de oppositie krant werkte en met haar naar Egypte was gevlucht voor ze in Griekenland aan kwamen. Ze speelden wat mij betreft allemaal de sterren van de hemel. Tim Schmidt zette echt een fantastische puber neer die uiteindelijk via Duitsland de oppositie wilde gaan steunen.

De reacties van het publiek naderhand in de foyer waren net als het applaus weer overweldigend. En het blijft ook heerlijk te merken dat de acteurs en de Nachtgasten echt blij zijn met wat ik toevoeg. Ik zou iedere week wel met Nachtgasten willen spelen. Nachtgasten maakt mijn droom een beetje waar om mijn liedjes bij een groter publiek bekend te maken, al kan ik helaas zelden een heel lied in de originele vorm kwijt. Gisteren speelde ik in de slotscène, waarin de twee ouders afscheid namen van hun kind dat naar Duitsland vertrok om vanuit daar de oppositie te gaan steunen een fragment uit mijn lied 'Ma mô<em>me'.
</em>Dit lied schreef ik in de nacht dat mijn dochter werd geboren. Ik was er niet bij en wist toen al dat ik ze vaak en lang niet zou gaan zien. Zodoende pastte het erg mooi bij de emotie van die scène.

Tenslotte wil ik nog een enorm compliment uitdelen aan de technicus die ik inmiddels meemaak sinds mijn optreden met de Nachtgasten in Deventer; Luka Halbe. Deze man krijgt het voor elkaar om iedere keer van het in het theater aanwezig materiaal een decor te bouwen dat past bij het verhaal en hij improviseert ter plekke terwijl de voorstelling loopt een lichtplan dat altijd klopt. Chapeau Luka.

Ga naar de Nachtgasten website voor meer informatie en steun de crowdfunding actie voor TG Nachtgasten de z.g. Nachtgasten Peepshow

Sint Maarten

Vanavond met de kids van de BSO een lampionentocht gelopen.
Om de ouders te ontlasten hadden we ook al met de kinderen vanmiddag soep gemaakt.Lekkere goed gevulde groentesoep, de meeste kinderen hebben er heerlijk van zitten smullen.

Wie weet volgen er nog foto's

Liegende politici

Politici liegen dat het gedrukt staat

9 10 2012
Vandaag heb ik mezelf weer overvoerd met politiek 24 en mijn boosheid wil maar niet wegebben. Eerst zie ik een item waarin de verkiezingsdebatten worden geannaliseerd. Hierin werd het moment uitgelicht waarin onze premier glashard liegt tegen de daardoor steeds stunteliger reagerende kopman van de socialistische partij. Desalniettemin kan er daardoor geconcludeerd worden dat dit uitgelichtte moment, met name omdat de linkse media dit moment tijdens de campagne onder een vergrootglas heeft gelegd door het er steeds weer over te hebben en opnieuw uit te zenden, kan worden gezien als een kantelpunt ten voordele van de liegende premier en de lachende derde.

In het vragenuurtje wordt vervolgens door iemand van die lachende derde partij gevraagd hoe het toch komt dat 112 weer eens niet bereikbaar was in Gelderland. De demissionaire minister van justitie gaat dan vervolgens ook weer glashard staan te liegen dat er niets aan de hand is.

Nu heb ik toevallig op 30 juni j.l. met een bloedende vrouw die wonder boven wonder nog bij kennis was ondanks dat er een flink stuk uit haar arm was gebeten nadat ze tussen twee vechtende honden was gevallen, te maken gehad. De afgebroken botten staken uit de gapende wond en ik belde 112.

De eerste keer kreeg ik iemand aan de lijn die vroeg; "Wilt u brandweer, politie of ambulance spreken" ik probeer ondanks de situatie zo rustig mogelijk te blijven en beantwoord de vraag met "Ambulance". De volgende persoon meld zich met "Brandweer Gelderland Zuid". Ik laat weten dat ik belde voor een ambulance en krijg te horen dat ik dan opnieuw 112 moet bellen. Totaal verbouwereerd bel ik opnieuw 112. Daarna krijg ik na de eerst gestelde vraag de meldkamer van de politie Gelderland Zuid die me laat weten dat ik opnieuw 112 moet bellen omdat ik vanuit Didam bel en dat een andere regio is. Ik word boos en begin uit te leggen wat er aan de hand is. De helaas niet accentloos sprekende dame aan de andere kant van de lijn laat me vervolgens weten dat ze daar niets aan kan doen en dat ik opnieuw 112 moet bellen. Pas bij de vijfde keer kreeg ik een kordaat reagerend iemand aan de lijn die er voor zorgde dat er vijf minuten later een ambulance voor de deur stond.

Nu vermoed ik dat van deze oproepen geluidsopnames bestaan en zou ik graag iemand uit de slangenkuil die politiek heet er toe aan zetten die opnames boven water te krijgen om ze aan meneer Peper te laten horen zodat hij met eigen oren kan vernemen hoe goed het zogenaamd allemaal werkt.  

Obsessed with Sound-Competitie

Obsessed with Sound-Competitie
De zoektocht naar het beste nieuwe muzikale talent



Help me door hier voor 31 oktober op "like" te klikken
Ik mag dan mijn lied "De echo van jouw woorden" met het Metroploe orkest gaan opnemen

Help meby clicking the "like"button here before the 31th of october
I will be alowd to recor my song;
"De echo van jouw woorden" with the Grammy Award Winning Metroploe Orchestra

vervolg/aanvulling even voorstellen

Bij het nalezen van het vorige blog miste ik nog een aantal soyante details; In de tijd dat ik mijn bedrijfje net op de rit had. Kwam de overheid er achter dat er iets grondig mis was met de belastingheffing op artiestenbemiddelaars. Wij moesten namelijk over de uitbetaalde bedragen aan zelfstandige artiesten, die gewoon als eenmanszaak of middels een andere bedrijfsvorm opereerde, en aan ons dus BTW facturen stuurde, werkgeverslasten betalen. Als je dus boven op de factuur van tweehonderdvijftig gulden een bemiddeling rekende van vijftig gulden factureerde je driehonderd gulden aan je klant. en mocht je aan de overheid nog een honderdvijftig gulden loonbelasting betalen. Hoe meer mensen er dus op hadden getreden hoe meer verlies we draaide. In die tijd gingen er soms wel twintig artiesten per week namens ons de hort op. Een foutje in de wet, maar we moesten het gewoon betalen. Naderhand werd de wet bijgesteld maar wij werden niet gecompenseerd. Mijn accountant noemde het leergeld. Toen ik mijn vrouw ontmoette was zij net voor de tweede keer weduwe geworden. Zij bezat dientengevolge nog een woon-werk pand in een gereformeerde gemeente. Gezien haar vorige echtgenoot zichzelf in dat pand van het leven had beroofd bleek dat pand vanwege de gangbare geloofsovertuiging in die streek zo goed als onverkoopbaar. Gedurende de tijd dat mijn ouderlijk huis tot de inboedel behoorde van de erfenis hebben wij een woonlast opgebracht van zo'n drieduizend euro in de maand. twee hypotheken op het ouderlijk huis en een hypotheek op het onverkoopbaar pand in de zwarte kousenstreek. Na vier jaar werd dit laatste woon werk pand uiteindelijk een ton benden de taxatiewaarde verkocht. Helaas was in die tijd ook de, door de banken veroorzaakte financiële crisis begonnen. Toen we bij de bank die al die jaren onze centjes netjes had ontvangen wilde praten over een hypotheek met een aanzienlijk lagere woonlast wisten ze ons te vertellen dat er wegens de financiële crisis strengere regels waren voor het verstrekken van hypotheken. Ze waren met handen en voeten gebonden,we moesten ze eigenlijk heel zielig vinden. En zodoende konden ze niets voor ons doen. Onze jaren lange investering, waar onder andere ook het geld van de verkoop van mijn vrouw's bedrijf in was gaan zitten (Waar ze jarenlang tachtig uur in de week voor had gewerkt), was dus voor niets geweest en we moesten het huis verkopen. Twee mensen werken zich de tering, je wordt opgelicht en je raakt alles kwijt. De oplichters mogen gewoon verder gaan met hun malafide praktijken en jij kan het uitzoeken. Mag in de particuliere sector een woning gaan huren van een andere uitbuiter en niemand kan er iets aan doen.

vervolg/aanvulling even voorstellen

Bij het nalezen van het vorige blog miste ik nog een aantal soyante details; In de tijd dat ik mijn bedrijfje net op de rit had. Kwam de overheid er achter dat er iets grondig mis was met de belastingheffing op artiestenbemiddelaars. Wij moesten namelijk over de uitbetaalde bedragen aan zelfstandige artiesten, die gewoon als eenmanszaak of middels een andere bedrijfsvorm opereerde, en aan ons dus BTW facturen stuurde, werkgeverslasten betalen. Als je dus boven op de factuur van tweehonderdvijftig gulden een bemiddeling rekende van vijftig gulden factureerde je driehonderd gulden aan je klant. en mocht je aan de overheid nog een honderdvijftig gulden loonbelasting betalen. Hoe meer mensen er dus op hadden getreden hoe meer verlies we draaide. In die tijd gingen er soms wel twintig artiesten per week namens ons de hort op. Een foutje in de wet, maar we moesten het gewoon betalen. Naderhand werd de wet bijgesteld maar wij werden niet gecompenseerd. Mijn accountant noemde het leergeld. Toen ik mijn vrouw ontmoette was zij net voor de tweede keer weduwe geworden. Zij bezat dientengevolge nog een woon-werk pand in een gereformeerde gemeente. Gezien haar vorige echtgenoot zichzelf in dat pand van het leven had beroofd bleek dat pand vanwege de gangbare geloofsovertuiging in die streek zo goed als onverkoopbaar. Gedurende de tijd dat mijn ouderlijk huis tot de inboedel behoorde van de erfenis hebben wij een woonlast opgebracht van zo'n drieduizend euro in de maand. twee hypotheken op het ouderlijk huis en een hypotheek op het onverkoopbaar pand in de zwarte kousenstreek. Na vier jaar werd dit laatste woon werk pand uiteindelijk een ton benden de taxatiewaarde verkocht. Helaas was in die tijd ook de, door de banken veroorzaakte financiële crisis begonnen. Toen we bij de bank die al die jaren onze centjes netjes had ontvangen wilde praten over een hypotheek met een aanzienlijk lagere woonlast wisten ze ons te vertellen dat er wegens de financiële crisis strengere regels waren voor het verstrekken van hypotheken. Ze waren met handen en voeten gebonden,we moesten ze eigenlijk heel zielig vinden. En zodoende konden ze niets voor ons doen. Onze jaren lange investering, waar onder andere ook het geld van de verkoop van mijn vrouw's bedrijf in was gaan zitten (Waar ze jarenlang tachtig uur in de week voor had gewerkt), was dus voor niets geweest en we moesten het huis verkopen. Twee mensen werken zich de tering, je wordt opgelicht en je raakt alles kwijt. De oplichters mogen gewoon verder gaan met hun malafide praktijken en jij kan het uitzoeken. Mag in de particuliere sector een woning gaan huren van een andere uitbuiter en niemand kan er iets aan doen.